Liczby uzyskuje się na zasadzie kombinacji, dodawania lub odejmowania poszczególnych symboli. Wartości znaków umieszczonych koło siebie sumuje się:

I – 1

II – 2 (1+1)

III – 3 (1+1+1)

ale

IV to 4

ponieważ V

V – 5

łatwo zauważyć, że 4 to po prostu 5 bez 1, zauważymy też, że nie umieszcza się tych samych znaków koło siebie więcej niż trzy razy

VI – 6

czyli 6 to 5 i 1

idąc dalej tym tropem

VII – 7

VIII – 8

i

IX – 9

a

X – 10

czyli znowu 9 to 10 bez 1

XI – 11 – to już logiczne

XII – 12

XIII – 13

i

XIV – 14

XV – 15

XVI – 16

XVII – 17

XVIII – 18

XIX – 19

XX – 20

zapis powyżej 20 przebiega według wzorca

XXX – 30

i tak aż do

XXXVIII – 38

XXXIX - 39

XL – 40

XLIX – 49

L – 50

teraz już wiadomo, dlaczego 49 to 50 bez 10 (L – X)

LI – 51

LX – 60

XC – 90

C – 100

CX – 110

CL – 150

CC – 200

CD – 400

D – 500

CM – 900

M – 1000

Nie ma symboli oznaczających wyższe wartości niż 1000. Obecnie nie używa się wyższych liczb niż dwa, trzy tysiące, więc nie będziemy się skupiać nad ich zapisem.